Στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης βρέθηκε τις τελευταίες ώρες η Μαρία Καρυστιανού, μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις της που άναψαν φωτιές τόσο στον χώρο της Κεντροαριστεράς όσο και στον ευρύτερο αντιπολιτευτικό χάρτη.
Η ίδια μίλησε ανοιχτά για το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού κόμματος, άσκησε σφοδρή κριτική στον Αλέξη Τσίπρα, ενώ δεν παρέλειψε να αφήσει και ένα σαφές καρφί προς τον Πλακιά, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.
🔴 Το νέο κόμμα και οι επόμενες κινήσεις
Η Μαρία Καρυστιανού άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχει σοβαρή σκέψη για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, υποστηρίζοντας πως μεγάλο μέρος της κοινωνίας αισθάνεται πολιτικά «άστεγο».
Όπως τόνισε, το υπάρχον πολιτικό σύστημα δεν εκφράζει πλέον τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, ενώ έκανε λόγο για κόπωση από τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες πρακτικές.
Χωρίς να ανακοινώσει επίσημα χρονοδιάγραμμα, ξεκαθάρισε πως οι εξελίξεις θα κριθούν από τις κοινωνικές αντιδράσεις και τη δυναμική που θα δημιουργηθεί.
⚡ Η επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα και το «χειρότερο μνημόνιο»
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά της στον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο κατηγόρησε ότι φέρει πολιτική ευθύνη για αυτό που χαρακτήρισε ως «το χειρότερο μνημόνιο».
Η Καρυστιανού επεσήμανε ότι, παρά τις υποσχέσεις της περιόδου 2015, η τότε κυβέρνηση οδήγησε σε αποφάσεις που επιβάρυναν τη χώρα και διέψευσαν τις προσδοκίες μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων.
Η τοποθέτησή της αυτή αναμένεται να αναζωπυρώσει τη συζήτηση γύρω από την πολιτική κληρονομιά της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
🗣️ Το καρφί προς Πλακιά
Δεν πέρασε απαρατήρητη και η αιχμηρή αναφορά της στον Πλακιά, με την ίδια να αφήνει υπονοούμενα για πολιτικές στάσεις και δημόσιες τοποθετήσεις που – όπως είπε – δεν βοηθούν στον ουσιαστικό διάλογο, αλλά εξυπηρετούν προσωπικές στρατηγικές.
Αν και δεν μπήκε σε λεπτομέρειες, το μήνυμα ήταν σαφές και ήδη έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στα social media.
📌 Τι σημαίνουν όλα αυτά
Οι δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού δείχνουν πως το πολιτικό σκηνικό μπαίνει σε νέα φάση ανακατατάξεων, με νέα πρόσωπα να επιχειρούν να καλύψουν το κενό εκπροσώπησης που αισθάνεται μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
Το αν αυτές οι τοποθετήσεις θα οδηγήσουν σε πραγματική πολιτική πρωτοβουλία ή θα μείνουν στο επίπεδο της δημόσιας συζήτησης, μένει να φανεί το επόμενο διάστημα.
